PASCA D’ ‘E RROSE
|
|
Quanta rose nce stanno p’ ‘e ciardine, i’ tante nne vulesse ‘sta jurnata… Rose rosse ‘e velluto senza spine, comm’â vocca ca i’ sulo aggio vasata! |
Quante rose che ci sono nei giardini, io così tante ne vorrei in questa giornata… Rose rosse di velluto senza spine, come la bocca che io solo ho baciato! |
|
Rose janche e gentile, comm’ê mmane ca teneno attaccato ‘a vita mia… ‘E rrose d’ ‘e paise ‘e cchiù luntane, ‘e rrose ca nun nasceno a ‘sta via! |
Rose bianche e gentili, come le mani che tengono attaccata la vita mia… Le rose dei paesi più lontani, le rose che non nascono da queste parti! |
|
Ma pe mme… So’ sfrunnate ‘e ciardine! So’ mmorte ‘e rrose e so’… Restate ‘e spine! |
Ma per me… Sono spogli i giardini Sono morte le rose e sono… Rimaste le spine! |
|
Tu venisse… e truvasse, oi ne’, ‘stu lietto appriparato cu ‘e cuscine ‘e rose… Core, core! Tu comme sbatte ‘mpietto! Comm’è brutto a penzà ‘sti belli ccose! |
Tu verresti… e troveresti, o amore, questo letto preparato con i cuscini di rose… Cuore, cuore! Tu come sbatti nel petto! Com’è brutto pensare a queste belle cose! |
|
Comm’è triste ‘sta casa e sulitaria! Nun nce passa nisciuno pe ‘sta via… Rose, rose! Ch’addore pe chest’aria… Manco ‘na rosa… dint’â stanza mia! |
Com’è triste questa casa e solitaria! Non ci passa nessuno per questa strada… Rose, rose! Che profumo in quest’aria… Nemmeno una rosa… nella stanza mia! |
|
Ca pe mme… So’ sfrunnate ‘e ciardine! So’ mmorte ‘e rrose e so’… Restate ‘e spine! |
Che per me… Sono spogli i giardini Sono morte le rose e sono… Rimaste le spine! |
| << Parole nove | Pasquale militare >> |


Ernesto De Curtis
Giambattista De Curtis
1905